Présentation
Centre de Ressources
Toponymie
Calendrier
Visites

 455315 visiteurs

 11 visiteurs en ligne

 
 Dictada occitana 2010 a Nions

 

Dictada.pngAquest an, la dictada se debanèt a Nions. Un bon trentenat de personas s’èran recampadas au licèu Romanilha. En seguida de l’acuèlh dau provisor, escotèron e escriguèron un tèxte de JB Plantevin. Dau temps de la correccion, la tropa de teatre de l’Albatros de Pernas presentèt l’acte 1 de « La castanhada dau Femina Espòrt », una pèça de teatre de Rogier Pasturel, que la podretz veire tota lo 25 de setembre au Montelheimar. Per leis adultes començaires, fuguèt Denise Pelenc qu’obtenguèt lo 1er prèmi, e Mireille Gallardo lo segond. Per leis adultes confirmats : Jean-Christophe Passelergue 1er, Mickaël Neyrolles 2nd. Pasmens, cadun tornèt amb una gramatica e un pichòt pòrtaclau.

Tèxte de la dictada : Arrestem pas lo temps.

 

I a d’aquò ben quauquei temps, un tot pichòt Arlatenc me diguèt lo còr batent :

 

- Voudriáu arrestar lo temps !

 

- Voudriás arrestar lo temps ? Ò, mai aquò se pòu pas, pòs pas arrestar lo temps ! Lo temps es coma una ròda que vira e tant que vira fai de torns.

 

Aquel enfantonet que me demandava d’arrestar lo temps, quant aviá de temps ? Sèt o vuech printemps, pas mai. Puèi, lo sentent tot atendrit, i ai demandat : - Mai per de qué vòs arrestar lo temps ?

 

L’enfant respondeguèt tot d’un temps : - Voudriái arrestar lo temps

 

Per empachar mon Papet de morir, per empachar ma Mamet de languir, per empachar mon cadet de grandir, per empachar mon Papà de partir, per empachar ma Mamà de vielhir…

 

Ò, mai de qué me racontava aquí ! Ai tot entendut tant atentivament que ne’n siáu restat despotentat, completament destimborlat ! Alòr i ai dich : - Per arrestar lo temps faudriá i demandar, mai mesme en cridant lo temps t’entend pas : Lo temps cor / Tot lo jorn / Coma un sord / E s’aubora / A cinc oras / E s’entorna / A sèt oras / E puèi tor neja e cor / Fai de torns, / De contorns, / De bestorns. / Lo temps cor / Tot lo jorn / coma un sord.

 

L’enfant me diguèt subran : - Per arrestar lo temps, faudriá lo tuar.

 

I ai respondut : - Mai, mon enfant, a fòrça de tuar lo temps, un jorn es eu que nos entèrra. E puèi, per tuar lo temps faudriá l’agantar, e per l’agantar faudriá lo veire quand passa e se vei pas lo temps que passa.

Lo temps es una ròda que vira e tant que vira fai de torns.


Date de création : 02/07/2011 : 16:13
Dernière modification : 01/08/2011 : 21:52
Catégorie : Centre de Ressources - La Dictada Occitana
Page lue 5565 fois
Précédent  
  Suivant

Pòrta d'Òc
Recherche
Recherche